Art Chapel Amsterdam: Het idioom van de abstractie

IMG_20160511_175938Vrijdag 1 september tot en met 8 oktober is Art Chapel in Amsterdam-Zuid het decor voor de tentoonstelling ‘Het idioom van de abstractie’, met werk van zeven kunstenaars die gebruik maken van de verworvenheden van de abstracte kunst: Steven Aalders, Adam Colton, Marius Lut, Sarah Pichlkostner, Han Schuil, Peter Srtuycken en Jan Maarten Voskuill. De tentoonstelling laat zien dat kunstenaars uit verschillende generaties vanuit hun persoonlijke visie voortdurend vernieuwen binnen het territorium van de abstractie. Zij creëren nieuwe expressiemogelijkheden en beelden, die net zo actueel en relevant kunnen zijn als dat in de figuratieve kunst het geval is. Veel van de werken in deze tentoonstelling zijn zeer recent en niet eerder getoond.

Peter Struycken (1939) heeft zich vanaf 1963 beziggehouden met de verhoudingen tussen kleurtoon, helderheid en verzadiging. In 1968 maakt hij computerprogramma’s voor het bepalen van veranderingsprocessen van structuren. De ontwikkelingen in de computertechnologie heeft hij sindsdien ingezet voor kunstwerken, die een grote visuele en lyrische kracht bezitten. Hieruit ontstaan complexe twee- of meervoudig dimensionele video- en fotowerken.

De schilderijen van Steven Aalders (1959) zijn strak geordende composities in de traditie van het modernisme van Piet Mondriaan en de Amerikaanse Minimal Art. Veelal gebruikt hij horizontale en verticale lijnen en blokken die hij opbouwt uit specifieke kleurschema’s. In de Phi Painting’s, die in de tentoonstelling getoond worden, zijn drie rechthoeken van kleur gecombineerd. De maatverhouding is gebaseerd op de gulden snede die in de meetkunde als phi wordt aangeduid.

In Jan Maarten Voskuil’s (1964) oeuvre staan de begrenzing of omtrek van een kunstwerk (maar ook de begrenzing van kleurvlakken) en de overgang van twee- naar drie dimensionaliteit centraal. In de laatste jaren ontstaan steeds verdergaande uitstekende en soms grillige panelen die soms in kleur, soms in wit, zwart of zilver zijn gespoten of in meerdere lagen geschilderd.

Han Schuil (1958) maakt gebruik van elementen uit onze hedendaagse visuele wereld: ontleend aan caleidoscopische vergezichten uit science fiction films of symbolen uit de wereld van de bewegwijzering, computerspelletjes of andere gecodeerde tekens. Schuil spuit de verf in lagen op gebogen of gedeukte aluminium platen. Soms worden de kleuren egaal opgebracht, soms creëert hij een atmosferische perfectief. Hij maakt gebruik van spiegeling, de tegenstelling positief-negatief, vermenigvuldiging en het tonen van motieven die afwisselend dichtbij en veraf zijn.

Adam Colton (1957) maakt voor zijn sculpturen en tekeningen gebruik van amorfe vormen die ook in de natuur voorkomen. De textuur van de huid (glanzend, dof, transparant) of het materiaal (gips, aluminium, glas, zilverpapier) versterken de expressieve en soms magische kracht van het werk.

Marius Lut (1976) en Sarah Pichlkostner (1988) zijn van een jongere generatie waar abstractie even vanzelfsprekend is als de figuratieve beeldtaal. Marius Lut vervangt in zijn schilderijen de kwaststreek door zwarte, gespoten kleurvlakken of door het invoegen van objecten als jassen, sportsokken van Nike en vloermatten van auto’s. Een gevonden object, een concreet gegeven, wordt zo een bijna abstracte vlek. Lut zoekt de spanning op tussen zichtbaar en onzichtbaar en de concrete en verborgen betekenis van de objecten. Sarah Pichlkostner laat een ijle metalen buis aan een verticale stang hangen. In de holle horizontale buis, die wat doorbuigt, is een LED lamp verwerkt. In een ander werk wordt een semi-transparante glazen plaat tegen de wand bevestigd en wordt de ruimte ter weerszijde opgedeeld en gedefinieerd. Het geluid in het werk is een nieuw element binnen het abstracte vocabulaire. Het traditionele begrip van sculptuur (een vormgegeven volume) is hier niet meer van toepassing.

De tentoonstelling is samengesteld door artistiek leider Maarten Bertheux (Art Chapel, Prinses Irenestraat 19, 1077 WT Amsterdam, openingstijden: woensdag tot en met zondag 12.00 tot 17.00 uur). Dit jaar staan vijf tentoonstellingen in Art Chapel geprogrammeerd. In het voorjaar waren al twee tentoonstellingen te zien (‘Zoals jij en ik’ en ‘Dingen’) Later dit jaar volgen nog ‘Après nous le déluge’ (8 nov. t/m 20 dec.) en ‘De Leegte’ (12 jan. t/m 11 feb.). De tentoonstelling ‘Het idioom van de abstractie’ loopt gedeeltelijk parallel met de beeldenroute ARTZUID, die nog tot en met 17 september in Amsterdam Zuid te zien is. Deze tentoonstelling werd samengesteld door Rudi Fuchs en staat net als de tentoonstellingen in Art Chapel onder auspiciën van Stichting Art Zuid.

Lees ook:Museum de Fundatie in Zwolle: Jeroen Krabbé – Het late licht
Lees ook:Alle Rembrandts in de Beurs van Berlage
Lees ook:Dreams of Nature in Van Gogh Museum Amsterdam
Lees ook:Koningin Elizabeth leent topstukken uit aan Mauritshuis
Lees ook:Nationale Kunstdagen 2013

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>